nlfren
PRINT
SITEMAP | DISCLAIMER
About Us   Practice Areas   Lawyers   Co-ordinates   News   Jobs  
Verhuur van opslagruimte: 10%-regel niet te eng interpreteren?
 
Als het de bedoeling is een opslagruimte te verhuren met BTW, stelt de fiscus traditioneel strenge eisen. Zo is er de beruchte 10%-regel als het gebouw ook nog andere ruimtes bevat. Maar de rulingcommissie maakt nu toch een opening ...

“Onroerende verhuur”, dus de verhuur van gebouwen, is vrijgesteld van BTW. Voor BTW-plichtige ondernemingen is dat geen goede zaak, want dan kunnen ze de BTW die ze zelf betaald hebben, ook niet aftrekken. Maar er zijn verschillende uitzonderingen op dat principe. Zo is de “terbeschikkingstelling van bergruimte voor het opslaan van goederen” niet vrijgesteld van BTW.

Traditioneel interpreteert de fiscus die uitzondering zo eng mogelijk. Eigenlijk vindt de fiscus zelfs dat de uitzondering alleen van toepassing is als het verhuurde gebouw volledig als opslagruimte ingericht is. Anders is de BTW-vrijstelling toch van toepassing. De fiscus is alleen een beetje tolerant - staat dus een uitzondering op de uitzondering toe - onder twee strikte voorwaarden: 1) het deel van het gebouw dat niet als opslagruimte dient (bijv. een kantoortje), wordt uitsluitend gebruikt voor het beheer of de bewaking van de opgeslagen goederen, 2) dat deel van het gebouw mag niet meer dan 10% van de totale oppervlakte beslaan.

Volume i.p.v. oppervlakte

In een recente ruling demonstreert de rulingcommissie dat het toch mogelijk is de zaken wat soepeler op te vatten. De opslagruimte in kwestie besloeg minder dan 10% van de oppervlakte van het gebouw, dus op papier was niet voldaan aan de voorwaarde die de fiscus stelt. Maar de opslagruimte had een veel hoger plafond dan het bijhorende kantoor, en het gebouw was erop berekend om die hoogte te benutten. In die omstandigheden was de rulingcommissie bereid om de traditionele voorwaarden van de fiscus pragmatisch in te vullen. De oplossing bestond erin om 10% van het volume van het gebouw als drempel te hanteren, in plaats van 10% van de oppervlakte. Dankzij de hoge plafonds voldeed de opslagruimte gemakkelijk aan de vereiste dat ze minstens 90% van het volume van het gebouw moest omvatten. En de aanvrager van de ruling kreeg dus wat hij wou: de bevestiging dat de verhuur van het gebouw onder het BTW-stelsel mag gebeuren.

Het 10%-criterium dat de fiscus oplegt, staat overigens niet in de wet en het verwondert dan ook niet dat de rechtspraak het er vaak moeilijk mee heeft. Zo is er rechtspraak die niet te veel belang hecht aan de voorwaarde dat de opslagruimte een afzonderlijk gebouw moet vormen. Het volstaat dat de bergruimte duidelijk is afgescheiden van de rest van het gebouw en dat er een afzonderlijk huurcontract is. Voorts is de rechtspraak doorgaans geneigd om zich niet vast te pinnen op een vast percentage. In de BTW wordt vaak uitgegaan van het principe “bijzaak volgt hoofdzaak”. Dus als het duidelijk is dat opslag van goederen de hoofdzaak is, maakt het eigenlijk niet meer uit of het kantoor voor de magazijnier en de kleedruimte voor de bewaker nu 10%, 20% of zelfs meer van de totale oppervlakte beslaat.

Rulingcommissie zoekt inspiratie bij soepele rechtspraak

Daarentegen lijkt er wel een probleem als er naast de bergruimte bijvoorbeeld een winkel ingericht is - zelfs een kleine - voor de verkoop van de opgeslagen goederen, of als de maatschappelijke zetel gevestigd wordt op hetzelfde adres als de opslagruimte.

Hoewel de fiscus bij monde van de minister vroeger al te kennen gegeven heeft dat de soepele rechtspraak hem niet op andere gedachten gebracht heeft en hij blijft vasthouden aan zijn strenge standpunt, verwijst de rulingcommissie wel uitdrukkelijk naar de rechtspraak. Blijkbaar wordt hier dus toch een opening gemaakt in de richting van een versoepeling van het administratieve standpunt...

Bron: Voorafgaande beslissing nr. 2015.035 van 3 maart 2015

 



10-02-20 Nieuwe antimisbruikbepaling: fiscus krijgt opnieuw ongelijk
In een tweede arrest over het herschreven artikel 344, §1 van het WIB 1992 komt het Hof van Beroep tot dezelfde conclusie als in zijn eerste arrest: de fiscus kan de algemene antimisbruikbepaling niet toepassen. Meer bepaald verschilt het Hof van mening met de fiscus over de inwerkingtreding van de nieuwe bepaling in de situatie waarin het misbruik bestaat uit een samenhangend geheel van handelingen.....read more
 
10-02-20 Nieuwe regels voor BTW-herzieningen, niet alleen bij onroerende verhuur
Sinds 1 januari 2019 kan men ervoor kiezen om onroerende verhuur aan BTW te onderwerpen. Dat bracht tevens grote wijzigingen aan de BTW-herzieningsregels met zich mee. Maar op het uitvoeringsbesluit was het wachten tot midden 2019. En de uitvoerige circulaire over de nieuwe regels is pas nu verschenen. De fiscus heeft maar liefst 27 blz. nodig om de regeling uit de doeken te doen. We geven een overzicht van de belangrijkste nieuwigheden.....read more
 
26-01-20 “Cash for car”-systeem is ongrondwettelijk
Het Grondwettelijk Hof vernietigt de regeling van de mobiliteitsvergoeding, gemeenzaam gekend onder de benaming “cash for car”. De regeling bood werknemers met een bedrijfswagen de kans om afstand te doen van dat voordeel zonder een fiscaal nadeel te lijden. Maar het Grondwettelijk Hof struikelt over de discriminatie die ontstaat doordat de vergoeding fiscaal en sociaal veel gunstiger behandeld wordt dan een gewoon loon. Voorlopig mag het systeem echter blijven bestaan.....read more
 
20-01-20 Hervorming Vlaamse erfbelasting op komst
Successieplanning zal binnenkort wellicht anders georganiseerd worden. De Vlaamse regering kondigt namelijk drie ingrepen in de erfbelasting aan. Het systeem van het duolegaat wordt grondig hervormd. Daarnaast maakt de “vriendenerfenis” zijn opwachting. En het registreren van schenkingen wordt aangemoedigd door de kans te verhogen dat er later erfbelasting betaald moet worden op niet-geregistreerde schenkingen.....read more