nlfren
PRINT
SITEMAP | DISCLAIMER
Voorstelling   Vakgebieden   Lawyers   Coördinaten   Nieuws   Jobs   Algemene voorwaarden  
Franse dividenden: Cassatie maakt einde aan dubbele belasting
 
De belasting die in Frankrijk betaald is op een dividend dat een Franse vennootschap uitkeert aan een Belgische aandeelhouder, moet verrekend worden met de Belgische belasting, ook al sluit de interne Belgische wetgeving dat eigenlijk uit. Dat heeft te maken met een specifieke passage in het dubbelbelastingverdrag België-Frankrijk. Het Hof van Cassatie maakt daarmee een einde aan een jarenlange discussie over de dubbele belasting van dividenden van Franse oorsprong.

Wie een dividend ontvangt van een Franse vennootschap, wordt twee maal belast: één keer in Frankrijk (waar 15% bronheffing ingehouden wordt) en één keer in België (waar het saldo dat overblijft na Franse belasting, belast wordt als een gewoon roerend inkomen, dus aan – intussen al – 30%). Wie een dividend ontvangt van een Belgische vennootschap, betaalt slechts één keer belasting: in principe wordt er 30% roerende voorheffing ingehouden. Van een Belgisch dividend houdt de aandeelhouder dus netto 70 over, van een Frans dividend slechts 59,5.

Fiscaal worden Belgische beleggers dus ontmoedigd om Franse aandelen te kopen, wat eigenlijk de vrije markt binnen Europa belemmert. De kwestie is dan ook al herhaalde malen voorgelegd aan het Europese Hof van Justitie. Maar dat Hof heeft telkens geweigerd om België te veroordelen. De Belgische wetgeving op zich is immers niet discriminerend. Die maakt geen onderscheid tussen Belgische en Franse dividenden. Alleen het ongelukkige samenspel van de Franse en Belgische wetgeving leidt in dit geval tot een hogere belasting van Franse dividenden in vergelijking met Belgische. Zoiets moeten de betrokken landen onderling oplossen via een belastingverdrag, oordeelt het Hof van Justitie.

België schaft “interne” FBB af in 1988

Opmerkelijk genoeg is dat al in 1964 gebeurd. In het dubbelbelastingverdrag dat België en Frankrijk toen afgesloten hebben, staat dat “het forfaitair gedeelte van buitenlandse belasting” aftrekbaar moet zijn van de Belgische wetgeving (artikel 19, A, 1). Maar er staat ook bij: “onder de door de Belgische wetgeving vastgestelde voorwaarden”.

Tot 1988 bevatte de Belgische wetgeving een FBB-regeling (FBB staat voor “forfaitair gedeelte van buitenlandse belasting”), maar die is nadien grotendeels afgeschaft. Particulieren zijn sowieso uitgesloten sinds 1988. Sindsdien weigert de fiscus een verrekening van de buitenlandse belasting met de Belgische belasting.

Wat met voorrang van verdrag?

Die houding van de fiscus is altijd fel bekritiseerd. Want normaal gezien heeft een verdrag voorrang op nationale wetgeving. Dus als het dubbelbelastingverdrag voorschrijft dat België zijn belasting moet verminderen met de in het buitenland betaalde belasting, dan moet België dat gewoon zo toepassen, wat er ook in de nationale wet staat (of niet staat). Maar de fiscus vindt dat het anders ligt als het verdrag expliciet naar de nationale wetgeving verwijst. Indien die nationale wetgeving dan geen FBB-regeling bevat of allerlei categorieën uitsluit (bijv. particulieren), dan wordt de voorrang van het verdrag niet geschonden door geen FBB toe te kennen. Het verdrag doet immers niets meer dan zeggen dat de nationale regels toegepast moeten worden.

Het Hof van Cassatie heeft de fiscus gelijk gegeven in 2000. De discussie betrof toen het (oude) verdrag België-Nederland. Dat verdrag verwijst gewoon naar de interne FBB-regels, en dus mag de fiscus FBB-verrekening weigeren op basis van die interne regels.

Frans verdrag is specifiek

Het verdrag België-Frankrijk is echter niet vergelijkbaar met het genoemde verdrag met Nederland of met de meeste andere verdragen, stelt het Hof van Cassatie nu vast in een nieuw arrest. Het verdrag met Frankrijk voegt immers na de verwijzing naar de nationale wetgeving nog toe: “zonder dat [het forfaitair gedeelte van buitenlandse belasting] minder dan 15 pct. van het evenvermelde nettobedrag mag belopen”. De verrekening moet dus verleend worden volgens de nationale regels maar zonder dat de verrekening minder dan 15% mag bedragen.

Door die specifieke toevoeging wordt de voorrang van het verdrag op de nationale wetgeving eigenlijk hersteld. Ook al is de FBB-regeling afgeschaft, België moet toch rekening houden met een FBB van (minstens) 15%.

Concreet zal, bij een Frans dividend van 100, het in België belastbare nettobedrag (85) verminderd moeten worden met (minstens) 15%. Netto houdt de belastingplichtige dus nog 72,25 over in plaats van 59,5. De Belgische belasting bedraagt voortaan 12,75 in plaats van 25,5. Fiscaal wordt een Frans dividend daardoor zelfs interessanter dan een Belgisch.

Bron: arrest van het Hof van Cassatie van 16 juni 2017, www.cassatie.be



12-11-19 Valse hybrides: eindelijk duidelijkheid (min of meer)
Zogenaamde “valse” hybride auto’s worden vanaf volgend jaar fiscaal behandeld als een overeenstemmend model zonder hybride technologie. Bijna twee jaar na de aankondiging van de maatregel weten we nu wat een “overeenstemmend” model is. Althans in theorie. In de praktijk zal het wachten zijn op de lijst die de fiscus binnenkort publiceert.....lees meer
 
12-11-19 Nieuwe antimisbruikbepaling: fiscus krijgt dan toch ongelijk
Met de oude versie van de algemene antimisbruikbepaling (artikel 344, §1 WIB 1992) leek de fiscus in de rechtspraak vaak bot te vangen. Daarom werd die bepaling in 2012 herschreven. Bedoeling was om het toepassingsgebied te verruimen, zodat de fiscus er vaker gebruik van zou kunnen maken. Afgaand op de eerste vonnissen in eerste aanleg, leek die ambitie waargemaakt te worden. Maar nu voor het eerst een hof van beroep zich uitspreekt, blijkt de fiscus minder reden tot juichen te hebben.....lees meer
 
05-11-19 Kostenaftrek voor flat aan zee: discussie gesloten?
Onlangs heeft het Hof van Cassatie een negatief oordeel geveld over een vruchtgebruikconstructie en over de aftrek van kosten voor vastgoed dat in een vennootschap zit. Dat arrest heeft ruime weerklank gevonden in de media. Op het eerste gezicht wordt het moeilijker voor vennootschappen om nog kosten af te trekken voor woningen die ter beschikking staan van de bedrijfsleider voor privégebruik of die verhuurd worden aan derden. Het Hof van Cassatie brengt in elk geval een interessante nuance aan bij zijn fameuze “midzomerarresten” van 2015. Maar de discussie is daarmee nog lang niet gesloten.....lees meer
 
02-10-19 Regeling aanslag geheime commissielonen bevat discriminatie
Een vennootschap die (bijv. aan haar bedrijfsleider) een voordeel verstrekt waarvoor ze geen fiches opmaakt, kan aan de aanslag geheime commissielonen ontsnappen als de genieter van het voordeel ondubbelzinnig geďdentificeerd wordt binnen 2,5 jaar. Maar wat als de genieter kort na het verstrijken van die termijn alsnog geďdentificeerd wordt en de fiscus hem toch nog kan belasten? Volgens het Grondwettelijk Hof zou het al dan niet respecteren van die termijn geen verschil mogen maken. Het is niet de bedoeling dat de afzonderlijke aanslag tot dubbele belasting leidt.....lees meer
 
website door webalive