nlfren
PRINT
SITEMAP | DISCLAIMER
Voorstelling   Vakgebieden   Lawyers   Coördinaten   Nieuws   Jobs   Algemene voorwaarden  
  Nieuwe BTW regels voor facturatie en verhuring van vervoermiddelen
 
Fiscaal co-ouderschap nu ook voor onroerende voorheffing
 
Volgens het Grondwettelijk Hof is het discriminerend om de vermindering van de onroerende voorheffing voor kinderen ten laste alleen toe te kennen aan de ouder bij wie de kinderen gedomicilieerd zijn. Als de huisvesting van de kinderen gelijkmatig verdeeld is over beide ouders, heeft ook de andere ouder recht op minstens een deel van de vermindering.

Na een scheiding rijst, als er kinderen zijn, ook de vraag welke ouder nog recht heeft op de fiscale voordelen voor kinderen ten laste. Als de kinderen bij beide ouders even lang verblijven, zou het onlogisch zijn om het fiscale voordeel slechts aan één ouder toe te kennen. De wetgever heeft daarmee tot op zekere hoogte rekening gehouden, want het is mogelijk om dat fiscale voordeel gewoon te verdelen onder beide ouders. Voorwaarde is dat de huisvesting van de kinderen gelijkmatig verdeeld is over beide ouders - co-ouderschap met andere woorden - en dat die situatie bekrachtigd of bevolen is door de rechter. Het fiscale voordeel in kwestie is de “toeslag op de belastingvrije som” die men krijgt voor een kind dat ten laste is. Die toeslag kan dus verdeeld worden onder beide ouders. Gemeenzaam wordt dat het “fiscale co-ouderschap” genoemd.

Vermindering onroerende voorheffing voor kinderen ten laste
 
Er zijn echter nog andere fiscale voordelen voor ouders die kinderen ten laste hebben. Zo krijgt men een korting op de onroerende voorheffing volgens het aantal kinderen. Die korting hangt af van de gemeentelijke opcentiemen, maar voor een gezin met drie kinderen in een gemiddeld huis in een gemiddelde Vlaamse gemeente kan de vermindering toch al gauw oplopen tot 200 euro per jaar. In Brussel bedraagt de korting gewoon 10% van de onroerende voorheffing per kind.

Dat voordeel wordt echter slechts aan één ouder toegekend. Normaal gezien is dat de ouder op wiens adres de kinderen officieel gedomicilieerd zijn. Dat ze daar eventueel maar de helft van de tijd verblijven, doet niet ter zake. Het “fiscale co-ouderschap” wordt dus niet doorgetrokken naar de onroerende voorheffing.

Een belastingplichtige vond dat discriminerend en legde zijn situatie voor aan het Grondwettelijk Hof. Zijn kinderen waren gedomicilieerd op het adres van zijn ex-vrouw maar woonden de helft van de tijd bij hem. De fiscus weigerde hem de korting op de onroerende voorheffing.

Beide ouders dragen bij in kosten
 
Het Grondwettelijk Hof heeft de man nu gelijk gegeven. De vermindering van de onroerende voorheffing is bedoeld om de belastingplichtigen te helpen de kost te dragen van de huisvesting van de kinderen. Wie kinderen heeft, heeft immers een groter huis nodig. Voor een groter huis is doorgaans meer onroerende voorheffing te betalen, en de korting op de onroerende voorheffing moet die meerkost draaglijker maken. Omdat in dit geval beide ouders een huis nodig hebben dat groot genoeg is voor hun kinderen, hebben beide ouders recht op de korting, vindt het Grondwettelijk Hof. Op zijn minst gedeeltelijk toch, voegt het Hof eraan toe.

Ondermeer die laatste nuancering maakt het voorlopig niet altijd gemakkelijk om de draagwijdte van het arrest in de praktijk in te schatten. Maar wie in de geschetste situatie verkeert, onderneemt best zo snel mogelijk actie.

Vermindering alsnog vragen
 
Een bezwaarschrift kan ingediend worden tot drie maanden na ontvangst van het aanslagbiljet in de onroerende voorheffing. Als die termijn al voorbij is, is er in principe niets verloren. Want op basis van een arrest van het Grondwettelijk Hof kan men altijd nog een verzoek tot ambtshalve ontheffing indienen. En daarvoor heeft men vijf jaar de tijd vanaf 1 januari van het aanslagjaar. In principe moet het arrest bovendien verondersteld worden ook voor het verleden te gelden. Dus tot eind 2011 kan men nog een vermindering voor kinderen ten laste vragen voor de aanslag in de onroerende voorheffing van 2007.

Voor de volledigheid vermelden we nog dat de zaak voor het Grondwettelijk Hof betrekking had op het Waals Gewest. De wettekst die daar van toepassing is, is niet helemaal dezelfde als in het Vlaams Gewest (onroerende voorheffing is een bevoegdheid van de gewesten). Maar de tekst komt wel op hetzelfde neer. Dus is er weinig twijfel dat de uitspraak van het Grondwettelijk Hof ook gevolgen heeft voor Vlaanderen en voor Brussel.

Bron: Grondwettelijk Hof, arrest 63/2011 van 5 mei 2011



20-08-19 De hervorming van de vennootschapsbelasting op het aangifteformulier
De meeste vennootschappen zullen de eerste keer te maken hebben met de hervorming van de vennootschapsbelasting voor aanslagjaar 2019. Dat is ook duidelijk te merken op het nieuwe aangifteformulier, dat een reeks ingrijpende wijzigingen ondergaan heeft als gevolg van de hervorming. We geven hieronder een overzicht. Volgens de normale regels moet de aangifte ingediend worden tegen 26 september.....lees meer
 
31-07-19 Cassatie weigert aftrek voor vruchtgebruik appartement
Het Hof van Cassatie bevestigt dat kosten voor het vruchtgebruik van een appartement niet aftrekbaar zijn voor een (dokters)vennootschap als het duidelijk is dat die investering nooit kan renderen. Dan is niet voldaan aan de voorwaarde dat de kost gemaakt moet zijn om belastbare inkomsten te verkrijgen of te behouden. De appartementen werden nochtans verhuurd. Maar dat er belastbare (huur)inkomsten zijn, volstaat blijkbaar niet.....lees meer
 
23-07-19 De nieuwe aangifte in de vennootschapsbelasting: complicaties bij wijziging afsluitdatum
De aangifte in de vennootschapsbelasting ziet er dit jaar behoorlijk ingewikkeld uit. Vooral de vakken voor de “Uiteenzetting van de winst” zijn nogal uitgedijd. Er zijn er nu acht in plaats van drie. Dat is mee het gevolg van een “antimisbruikbepaling” die deel uitmaakt van de regels over de inwerkingtreding van de hervorming van de vennootschapsbelasting. De gewone toelichting bij de aangifte volstaat daardoor zelfs niet meer: de fiscus zag zich verplicht speciaal een lijvige circulaire te wijden aan het onderwerp.....lees meer
 
04-07-19 Fiscus mag privéwoning betreden, maar krijgt geen vrijbrief van Grondwettelijk Hof
De controles van de fiscus ter plaatse, de zogenaamde fiscale visitaties, blijven controverse oproepen. Concreet rees de vraag of de bestaande procedure die de fiscus moet volgen om toegang te krijgen tot de privéwoning van de belastingplichtige, voldoende waarborgen biedt ter bescherming van fundamentele rechten zoals de privacy. Het Grondwettelijk Hof ziet geen echte problemen maar eist wel betekenisvolle waarborgen.....lees meer
 
website door webalive